Zaloguj sięWypróbuj za darmo

Czym są napisy SDH?

SDH (Subtitles for the Deaf and Hard of Hearing) to napisy dla osób niesłyszących i niedosłyszących. Oprócz dialogów podają, kto mówi poza kadrem, i opisują istotne dźwięki — [trzask drzwi], [wibruje telefon], [napięta muzyka] — tak, by wideo było zrozumiałe bez dźwięku. Serwisy streamingowe oznaczają je na przykład jako angielski [SDH].

Przykład
12
00:03:14,200 --> 00:03:16,800
[wibruje telefon]

13
00:03:17,000 --> 00:03:19,500
MARK: Nie odbieraj.

SDH a zwykłe napisy

Zwykłe napisy zakładają, że widz słyszy, i tylko tłumaczą lub zapisują mowę. SDH dodaje wszystko, co słyszący widz dostaje ze ścieżki dźwiękowej: kto mówi, efekty dźwiękowe, muzykę i ton.

SDH a napisy zamknięte

Treść jest podobna. Różnica jest głównie techniczna i regionalna: napisy zamknięte wywodzą się ze standardów telewizyjnych i mają własny wygląd, a SDH korzysta z formatów i stylów napisów — dlatego spotyka się je w serwisach streamingowych i na płytach.

Jak pisać dobre SDH

Opisuj dźwięki krótko w nawiasach kwadratowych, podawaj mówcę tylko wtedy, gdy nie wiadomo, kto mówi, i pomijaj dźwięki, które nic nie wnoszą do historii. Teksty piosenek zwykle zapisuje się kursywą albo z symbolem nuty.

Pytania

Co oznacza [SDH] w Netflix lub na płycie Blu-ray?

Że ścieżka napisów zawiera opisy dźwięków i nazwy mówców dla widzów niesłyszących i niedosłyszących.

Czy napisy SDH są wymagane prawem?

Przepisy o dostępności, takie jak ADA, WCAG i Europejski akt o dostępności (European Accessibility Act), wymagają napisów w wielu filmach; napisy w stylu SDH to jeden ze sposobów, by je spełnić.

Czy SDH istnieje tylko po angielsku?

Nie. Ścieżkę SDH może mieć każdy język.

Czytaj dalej

Powiązane pojęcia

  • Napisy otwarte

    Napisy otwarte (open captions) to napisy wypalone w samym wideo, jako część obrazu. Są zawsze widoczne, wyglądają tak samo w każdym odtwarzaczu i na każdej platformie i nie da się ich wyłączyć — w przeciwieństwie do napisów zamkniętych (closed captions), czyli osobnej ścieżki, którą widz może włączyć lub wyłączyć.

  • Napisy wymuszone

    Napisy wymuszone (forced subtitles) pojawiają się nawet wtedy, gdy widz wyłączył napisy. Obejmują tylko to, co widz znający język filmu i tak by przegapił: dialogi w innym języku, szyldy, listy i tekst na ekranie. Serwisy streamingowe nazywają je napisami forced narrative.

  • Diaryzacja mówców

    Diaryzacja mówców (speaker diarization) to etap rozpoznawania mowy, który ustala, kto mówił i kiedy. Dzieli nagranie na fragmenty według głosów i oznacza je jako Mówca 1, Mówca 2 itd., dzięki czemu transkrypcja wywiadu czy spotkania pokazuje wypowiedzi każdej osoby zamiast jednego bloku tekstu.

Zaktualizowano: